...

Powstał komplet 3-częściowy w dwóch wersjach, bardziej eleganckiej i typowo sportowej.

Włóczka: Dalia
Druty: 5,0 i 4,0mm
Zużycie włóczki: 3 motki

Zestaw składa się z bardzo grubego komina - bardzo grubego i bardzo długiego - już wcześniej pisałam, że uwielbiam mieć grubo owiniętą szyję, więc komin podwójnie się zawija!! Jest bardzo zadowolona z efektu.

Do tego czapka w dwóch odsłonach - sportowa. Mężowi bardzo się spodobała i chciałby żeby mu taką zrobić, ale zastanawiam się, czy męska czapka może być z warkoczami.
No i jest też druga wersja czapki - moja pierwsza poppy!!! Od dawna podobała mi się ta czapka, ale nie umiałam się połapać co to są te skracane rzędy. A teraz już wiem i to z pewnością nie ostatnia poppy jaką popełniłam!!

Zaczęliśmy 9 miesiąc więc już jesteśmy na finish'u. Mały już nie ma miejsca i rozpycha się niesamowicie.
Już za kilka tygodni będziemy razem, a ja wciąż nie czuję żadnego instynktu, czy gorącej miłości do malucha. Cóż ze mnie będzie za mama.

Przygotowania idą pełną parą

Przeglądając blogi uzdolnionych koleżanek widzę, że fabryki produkujące czapki, kominy i inne ogrzewacze zimowe pracują na najwyższych obrotach! Ale cóż się dziwić - poranki już coraz zimniejsze, trawa rano oszroniona, przez cały dzień wieje chłodem - więc co zdolniejsze złapały za kolorowe motki i produkują, produkują, produkują!!

Ja też zrobiłam przegląd szafy pod kątem wszelkiej maści ogrzewaczy i odczułam potrzebę wymiany co bardziej znoszonych (czyt. tych, które już się znudziły) eksponatów na nowe. Tak więc do pojemnika na odzież caritas trafiło kilka zeszłorocznych i wcześniejszych kompletów czapek i szalików, może komuś się jeszcze przydadzą. A dzięki temu w szafie zrobiło się miejsce na nowości.

Powstaje moherowy, nie za gruby komplecik w pięknym kolorze śliwki z pięknie błyszczącym różowym refleksem. Oczywiście zdjęcia nie oddały ani rzeczywistego kolorku ani wspomnianych refleksów. 

Tak bardzo podoba mi się jak nitka układa się w tym ażurowym wzorze, że rozważam, czy w ogóle blokować robótkę. A może tak to zostawię - takie góry i doliny. 

Ponadto na drutach powstaje szybki szyjogrzej w kolorze grafitowym zainspirowany szaraczkiem anust - będzie wprawdzie zupełnie inny, ale ten stał się inspiracją i mój już się tworzy.

Poza tym senior rodu, który wraz z rodzicielką wytrwale chodzą codziennie rano na godzinny intensywny spacer "z kijami" zażyczył sobie grube rękawiczki z jednym palcem, bo marzną mu podczas spaceru koniuszki palców. Więc nie ma co się lenić - trzeba łapać za druty. Swoją drogą w życiu nie pomyślałabym, że mój ojciec da się namówić mamie na nordic walking i będzie w tym tak wytrwały. Chodzą codziennie już od ponad pół roku codziennie minimum godzinkę - wychodzą o 6:30 rano, robią "swoją wielką pętlę", w drodze powrotnej zachodzą do piekarni po świeże bułeczki na śniadanko. Uroki emerytury - całe szczęście, że tak się zapalili do tej aktywności, bo był taki moment po przejściu na wcześniejszą emeryturę, że tata zasiadł na kanapie i nie dało się go z niej spędzić, bałyśmy się z mamą, że nam tak "zdziadzieje" (jak sam ten stan teraz określa).   

Ponczowo, kremowo

Pochwalę się jeszcze skończonym niedawno ponczem, które przeleżało w szafie prawie cały roczek. A teraz gdy kurteczki jesienne stały się bardzo opięte w pasie i zdecydowanie straciły swój dotychczasowy fason przypomniało mi się to ponczo i wystarczyło tylko dorobić golfik i zszyć. I od paru tygodni świetnie się sprawdza w chłodne poranki i wieczory.

Włóczka: Sonia Strong
Druty: 4mm
Zużycie: około 8 motków

Przyznaję bez bicia - warkocze to moje ulubione motywy zimowe.

Ponczo było robione od dołu i trochę źle je zaprojektowałam, bo oczywiście jak zawsze było robione wg własnego pomysłu. Teraz widzę, że będzie musiało być nieznacznie zmodyfikowane - będę je musiała trochę skrócić, a tym samym ściąć nieco ten ostry koniec, który nieładnie wywija się podczas noszenia.

Już zimowo

Dawno nie pisałam, bo początek jesieni jest dla mnie zawsze dość trudny - nie jestem w stanie pokonać jesiennego zmęczenia, do tego zmiana czasu, mało słońca a w tym roku jeszcze "dolegliwości" związane z rosnącym "bębenkiem".
Ale codziennie w ramach rozrywki coś tam dłubałam.
Przeglądając ravelry znalazłam takie pojemniki które robię w ramach rzeczy przydatno-użytkowych na różne-różności. Na chwilę obecną jeden już spełnia swoją funkcję - idealnie nadaje się na maleńkie skarpetusie i rękawiczki. Drugi w tych samych kolorach, tylko nieznacznie większy jest jeszcze na drutach.

Włóczka: Virginia 5 nitek

Druty: 4cm

Zużycie trudne do określenia.

Ponadto popełniłam komplecik na zimowe chłody - kremowa czapa i rękawiczki "makówki" (takie określenie moich rodziców z lat dzieciństwa). Czapka robiona zarówno na drutach jak i szydełku.

Włóczka: stare zapasy Sonia Strong

Druty: 3mm  

Szydełko 3,5mm

Zużycie: 1 motek

Żeby rękawiczki były cieplejsze, ale nie sztywne wewnątrz wszyłam cienkie, jednorazowe bawełniane rękawiczki z palcami  takie "robocze" jakie mój mąż używa czasem gdy dłubie w samochodzie.

Niestety nie da się tych rękawiczek wywrócić na drugą stronę i zrobić lepszego zdjęcia bo przeszkadzają zszyte palce, więc to jedyny sposób, żeby pokazać jak to wygląda.

Różne różności

Dziś rano za oknem zobaczyłam miłą gromadkę gości szukających jedzenia - im niższa temperatura w nocy tym bliżej podchodzą do domu przełamując swój strach. Biedactwa, jeszcze miesiąc, wszystko pokryje śnieg i będzie im naprawdę ciężko na szczęście w naszym nadleśnictwie mamy w lasach dużo pasiek i zwierzaczki nie będą chodzić zimą głodne.

Wreszcie skończyłam "swetrzysko na brzusio" z Rainbow Alize. Początkowo chciałam go potem spruć i przerobić na dłuższą tunikę, ale w trakcie robienia parokrotnie musiałam pruć robótkę i powiem szczerze, że przy tym rodzaju włóczki to nie na moje nerwy. Żeby więc nie nadwyrężać moich nerwów swetr docelowo dostanie "w spadku" moja mama. Swetrzysko jest cieplusie i bardzo milusie w dotyku, do tego dzięki włóczce boulce i grubym drutom sweter jest rozciągliwy i "zniesie" obwód brzusia nawet do 130cm, a ten wymiar w moim przypadku jest "rozwojowy".

Włóczka: Rainbow Alize

Druty: 5,0mm
Zużycie włóczki: 1 motek 350g

Kolory układają się niesymetrycznie, bo cięłam nitkę, żeby mieć w miare symetryczne kolory rękawów, ale muszę przyznać, że taki układ kolorków bardzo mi się podoba.

W celu poprawy mojego ostatnio szwankującego nastroju mój Mężuś kupił mi piękny bukiet z motywem jesiennym. Strasznie spodobały mi się te dębowe, brązowe listki w wiązance więc musiałam je uwiecznić.

Czapka a'la ul

Na samym początku chcę Wam wszystkim podziękować za miłe komentarze. Poprawiają humor, zwłaszcza teraz gdy kontakt z ludźmi został w moim przypadku ograniczony do internetu.

Człowiek z nudów łazi po necie, zagląda tu i tam, ogląda Wasze dzieła i szuka inspiracji i pomysłów. Tak znalazłam się po raz kolejny na ravelry, szukałam, kopałam i znalazłam ciekawą czapulę, a że miałam akurat "wolny" motek grubej włóczki, po modyfikacjch kolorystycznych powstała moja wersja grubego czaszko-grzeja.
Oto czapka a'la ul. Nie wiem dlaczego, ale jakoś tak mi się kojarzy jej kształt.

W końcu mam czapkę, która będzie porządnie grzała moją głowę, bo do tej pory tak się składało, że większość czapek była ażurowa, przewiewna, z luźno przerabianymi oczkami. Ta jest grubaśna i na wielkie mrozy (dodam, że należę, do tych, którzy uwielbiają zimę i spacery po skrzypiącym pod nogami śniegu).

Przygotowania do zimowych chłodów...

...idą pełną parę. Pierwsza chusta tego roku zblokowana, do tego czapka z tym samym motywem. Chusta rozmiarowo "w sam raz", bo 160x75cm, czyli nie za duża nie za mała do otulania doskonała.

Włóczka: Peonia
Druty: 5,0mm
Zużycie włóczki: 2 motki, podwójna nitka
Niestety tak jak się spodziewałam, akryl na brzegach nie zblokował się w ogóle, ale taka włóczka była pod ręką gdy napadła mnie ochota na tę chustę. Jeszcze spróbuję ją lekko podprasować na brzegach, albo spruję ostatnie rządki i przerobię ściegiem francuskim.
Oto cieplusia czapusia

Włóczka: Peonia
Druty: 4,0mm
Zużycie włóczki: mniej niż pół motka, potrójna nitka
Czapusia gruba, ale zdecydowanie nie na wietrzne i mroźne dni, bo będzie mi wiatr hulał w ażurowych dziurach. Zobaczę jak się będzie nosiła, może zrobię od dołu jedną dodatkową warstwę, żeby "zakryć te prześwity".

Poskramianie chaosu

Gdzieś, kiedyś, sama nie wiem gdzie i u kogo widziałam taki "futeralik-organizer" na druty, szydełka i inne szpargały robótkowe. Przypomniało mi się wczoraj gdy mozolnie próbowałam odnaleźć szydełko 2,5cm, które było mi potrzebne tu i teraz!!! Więc złapałam za resztki starej włóczki i raz-dwa machnęłam taki oto "poskramiacz chaosu" i nastała idealna harmonia.

Druty grzecznie leżą w swoich przegródkach, szydełka umościły się tuż obok.

Całość po zwinięciu zajmuje mało miejsca i w dodatku nic się nie niszczy, nie plącze, nie rysuje.

Porządkowałam i zbierałam z całego domu wszystkie druty, druciki, szydełka i żyłki i odkryłam, że nazbierało się tego trochę przez te lata (a to przecież nie wszystko, część jest jeszcze na projektach). Niektóre druty już mocno pokrzywione,"zużyte", przeszły swoje - dzierganie mojej mamy gdy ja jeszcze z podziwem patrzałam na migające w jej rękach długie druty (mama była im wierna przez cały czas, nigdy nie przekonała się do żyłek), moje pierwsze próby robienia na drutach pod jej czujnym okiem i wreszcie wybuch mojej miłości do nich, która trwa do dziś. Jakoś ciężko mi się z nimi rozstać, choć kuszą piękne zestawy drutów na e-dziewiarce. Sentyment pozostaje. 

Ludź się uczy

Od zawsze fascynowały mnie wzory wielokolorowe, a zwłaszcza idealna symetria wzorów norweskich które podziwiałam na DROPS Design. Z uporem podchodziłam do nich wiele razy, ale nigdy nie umiałam odkryć jak trzymać w łapkach dwie włóczki tak żeby, się nie poplątały i jeszcze motać je wkoło drytów. Więc plątały się, mieszały, skręcały i zawsze moje próby zrozumienia tej techniki kończyły się całkowitą kapitulacją z okrzykiem "nie da się". Ale wcześniej uczyłam się z książek i gazetek robótkowych, a teraz przecież mamy youtube :) Poklikała, pooglądałam kilka filmików i odkryłam, że wszystko jest dla ludzi, ludź musi sobie tylko włóczki odpowiednio złapać i spod drutów powolutku wyłania się wzór. I tym oto sposobem powstała pierwsza dwukolorowa czapka, tada!!

W związku z tym, że ja nie mogę wyjść do ogrodu i podziwiać pięknych kolorów w promieniach jesiennego słońca, jesień przyszła do mnie. W tym roku musi wystarczyć.

Chusta powoli rośnie - powoli, bo ma drutach 200 oczek, które swoje ważą i ręce szybko się meczą, więc robimy z przerwami i powolutku, bo czego jak czego, ale czasu to ja mam teraz pod dostatkiem.

Pierwszy jesienny poskramiacz chłodów

W tak zwanym międzyczasie popełniłam pierwszy, choć nie ostatni komin w tym roku. Komin z przeznaczeniem na lekkie, jesienne chłody, bo cieniutki i ażurowy, a ja należę do tych, którzy w chłodne dni zdecydowanie wolą się szczelnie otulać.

Włóczka Pearl, 1motek, druty: 3,5mm

 Do tego machnęłam jeszcze na szybko minetki do kompletu.

Oczywiście są dwie, ale brakłoby ręki do pstryknięcia fotki.